Jestem teraz w miasteczku El Nido na Palawanie. Sączę rum, wcinam mango i wsłuchuję się w szum morza. Myślę o życiu, zmianach i przyszłości. To idealne miejsce i czas, aby odpocząć psychicznie i fizycznie.

Nie ma sensu, abym marnował czas na pisanie tekstów na bloga.  Stwierdziłem, że opublikuję je po powrocie do Polski – będą wartościowe i ciekawsze.

Opiszę Wam krótko plan włóczęgi. Podróżuję z kumplem, we dwóch jest raźniej i bezpieczniej. Michała znam z podstawówki, nie raz byliśmy na wakacjach, więc się znamy jak łyse konie. W tak dalekiej podróży jest to ważne, aby spędzać czas z zaufaną osobą.

17 stycznia wyleciałem z Warszawy do Stambułu, później miałem przesiadkę w Singapurze, Manili – tutaj spotkałem się z Michałem, który leciał przez Londyn i Kuala Lumpur. Z Manili polecieliśmy w pierwsze miejsce noclegu, czyli do Puerto Princesa. W tej mieścinie spaliśmy dwie noce, aby później pojechać mini busem do El Nido na Palawanie. W El Nido widzieliśmy nielegalne walki kogutów, graliśmy dwa na dwa w koszykówkę z Filipińczykami, wspinaliśmy się na dziko na szczyt 400 metrowej góry. Akcent koszykarski pojawił się także w…kasynie, ale o tym napiszę później.

Po kilku noclegach wracamy do Puerto Princesa, aby polecieć do Cebu. Później płyniemy promem na sześć nocy na Bohol, a stacją docelową wyprawy marzeń jest Boracay.

Wszystkie ciekawe przygody, miejsca, wycieczki, opiszę szczegółowo jak wrócę do Warszawy.
Lubię aktywny wypoczynek, więc nie będzie nudno jak flaki z olejem. Wracam do Polski 12 lutego.

Tymczasem zapraszam na Instagram i Facebooka – tam od czasu do czasu wrzucę fotę z przygody życia.

Jeżeli spodobała Ci się publikacja: polub fan page.

Dzięki!